İmrenmeye Yutkunmaya Dair etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
İmrenmeye Yutkunmaya Dair etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Refik Halit Karay Sakın Aldanma İnanma Kanma İmrenmeye Yutkunmaya Dair 7 (Osmanlıca Okuma Metinleri)


aşinamız, kadîm dostumuz, aziz ve sevgili nimetimiz yok mu, 
ondan... Üzeri altın gibi kızarmış, içi pamuk gibi beyaz 
ve yumuşak, fırından çıkalı henüz yarım saat geçmiş, daha 
ılık; onu alsam, ellerimle ortasından açsam ve başımı içine sokup 
koklasam, koklasam, kadife vücuduna yüzümü gözümü 
sürsem diyorum. Rayihası beni mest etsin, harareti damarlarımı 
yaksın. Manzarası aklımı alsın. Sevincimden ağlıyayım, 
bayılayım, kendimden geçeyim.

Refik Halit Karay Sakın Aldanma İnanma Kanma İmrenmeye Yutkunmaya Dair 6 (Osmanlıca Okuma Metinleri)


bakarak ancak altmış kere yutkunuyorsak o zaman yüz yirmiyi 
ferah ferah geçeceğiz. Bugün, matbaaya gelirken bir sütçü 
dükkânının camekânına baktım: Kaymağa hiç bu derece ehemmiyetle, en 
hurde,  en nazara gizli yerlerine bir mikrop mütehassısı dikkatiyle, 
bir saatçi gözüyle bakabileceğimi zannetmezdim. Biraz sarışın 
satıhlarının altında, iç taraflarından ne sıcak, ne yumşak, 
ne eriyici bir beyazlıkları var; süslü tabakları içinde 
biribirlerine sokulup dayanarak sırtsırta ne munis, ne sakin 
yatıyorlar. Sevgilimin yatak manzarası beni bundan fazla müteheyyiç 
edemez. Ara sıra, tatmıyor değilim, 
lâkin ne yesem, ne- kadar yesem, neleri yesem içimde bir eziklik 
var ki geçmiyor, bitmiyor...
Moda mağazalarının camekânlarına konan sarışın saçlı, 
üryan gerdanlı, pembe yüzlü dekolte mankenler önünde toplaşıp 
hayran hayran bakışan ben dört kişi görmüyorum. Lâkin Galata 
kasaplarının çengellere asılmış buz gibi danaları karşısında da 
dün bir zümre toplandık, bakıştık, konuştuk, ah ettik 
ve karnı aç, eli boş döndük. Yalnız gözümüz bakmağa doymuştu.
Fakat camekânlarda seyrine doyamadığımız ne o tatlılar, 
keşküller... Ne o kuzu fırınları, piliç kızartmaları hiç
birini midemin mahbubesi sayamam, hepsi başkalarının olsun, 
aramam, sormam, bakmam bile... Bana yalnız bir şey, bir ucuz 
ve iptidaî gıda, bir ekmek versinler, ama nasıl ekmek? Şu eski



Refik Halit Karay Sakın Aldanma İnanma Kanma İmrenmeye Yutkunmaya Dair 5 (Osmanlıca Okuma Metinleri)


vücudum da bir başına hükümran... Mecazi ve gayr-i mecazi manasıyla
yemediği herze kalmadı.
Demin bendeki bu hali hastalık veya aşka benzetmiştim.
Marazi olduğuna hiç şüphem yok, lakin aşkdeğil asla; 
ben yalnız bir çeşit yimeği, bir nevi tatlıyı sevmiyorum ve onun
hasretini çekmiyorum ki... Bir değil, beş değil, iyi ve fenasını da
pek aramıyorum. Demek ki ben aşık değil, o amiyane tabirle
-maazah- "zendost"um; yeme ve içme zendostu... Sokakda
camekanlara, vapur trende herkesin elindeki paket ve çantalara
öyle harisane göz atıyorum ki biraz daha geçerse gözden
söz atmağa da başlayacağımdan korkuyorum. dirler ki ba'z
çapkınlar harici şekilden tecrid ile hayallerinde vücudları üryan 
görmek ahlaksızlığıyla melufmuşlar. Bu bende de başladı: Paketlerin 
nevi ve şekline göre içindekilere hükmediyorum: Hayalen 
sicimleri çözüyor, kâğıtları itina ile açıyor, muhteviyatını 
gözümün önüne seriyorum, seyre dalıyorum. Ahlâkımdaki bu tereddiyi, 
bilseniz, ne hicap ve yeisle ifşa ediyorum...
Bir yemeği «yapayım veya yapmıyayım» lâkırdısını dinle­mek az zevk mi? 
Evvelleri helva sohbetleri olurmuş, şimdi de öyle, biz, 
haftada bir bunu yapıyoruz. Yalnız bir fark var: O zamanlar helvayı 
yerler ve konuşurlarmış, biz şimdileri yalnız konuşuyoruz.
Bahar gelecek, yakında kiraz, çilek çıkacak diye yüreğim 
üzülüyor. Manav dükkânları önünde portakal ve kuru incire

Refik Halit Karay Sakın Aldanma İnanma Kanma İmrenmeye Yutkunmaya Dair 4 (Osmanlıca Okuma Metinleri)


burkulduğunu duydum; hala bu kıskançlığın te'siri altındayım.
Bu bende artık bir hastalık halini aldı. Lakin galiba
yüzde doksan dokuzumuz bu illetle ? ; öldürmüyor amma
çok çekdiriyor. Aklım hep yemeğe dair düşüncelerle dolu, 
dilimde hep bol yemek lafı; her yerde, her zaman yiyeceğe,
içeceğe dair konuşsak diyorum. Çocukluğumuzda aşık 
olurduk, sevgilimizin lakırdısını etmek ihtiyacıyla kıvranır,
yanar, tutuşurduk... Tıpkı öyle, başka her bahse lakaydım.
Rejinin temdidi, tramvay kazası, Türkcülük ve Acem 
bozuntuluğu... Hiç birini anlamıyorum, kavramıyorum. Vapur,
tren sohbetlerinin birini dinliyorum. Lakin şöyle uzakdan
biri: " Efendim, iki yumurtayı iyice çalkalayıp...."
Mukaddimesiyle bir yemek tarifine başladı mı, heman kulaklarılı dikip
pür-dikkat kesiliyorum. Bu zaman ister sağ tarafda Zeki Bey kemanını
inletsin, solumda hani şu dünyanın kırıldığı Habide Kantatiris?
şarkıları söylesin, ben ötekine, kaygana veya lalalığa? tarifine 
can atıyorum. Sanat ve zevk namına ne ayıp! Yarı boş midem
dizginsiz bir at gibi bana ram olmuyor ki; tabakat-ı hayalden
anlamıyor, en adi ve madi taraflara sürükleyip götürüyor
şimdilik damağımda mideme tabi, teşkilat-ı dahiliyemde anarşi
hükümran; karnım bir Bolşeviki, bir kızıl hassa neferi gibi
aklımı, iz'anımı, 'irfanımı susdurdu, ürküttü,

















Refik Halit Karay Sakın Aldanma İnanma Kanma İmrenmeye Yutkunmaya Dair 3 (Osmanlıca Okuma Metinleri)


yakalıyor. A miskin tereyağının okkası kırka, kaymağınki yigirmiye/yirmiye
iken neden yüzdür hem yimezdik; iki kuruşdan okkası satılırken
neden, yerine süt içmezdik?" gibi mukkaddime ile icabına 
bakıyorum.
Bakkal ve bila-cins ve nev'i me'külat dükkanlarının hayatımda
bu derece ehemmiyet kesb ideceğini aklımdan geçirmezdim. Bunlardan
başka her şeye, mehasin ve ezvak namına her dürlüsüne lakaydım. 
Kürklerine bürünüp bayıltıcı bir rayiha içinde sürmeli
gözlerinden etrafa şuleler saçıp giden kısa etekli dalgalı
yürüyüşlü, ey fettan kadın! Artık ne hüsnün, ne de süsün
beni müteessir ediyor. Billur sürahilere kanub camekanın kadife
döşeli tahtına daha küçük şişelerden bir çok nedimeler, cariyeler
arasında bir Hind Sultanı gibi azamet ve vakar ile oturtulan
zeytun yağı numuneleriyle gözüm daha meşgul. Senin o damarlarda
arzular yakan rayihan bana dokunmaz, beni mest etmez;
Lakin geçen gün yanımda bir münasebetsizin açdığı paketden ne enfes 
bir koku yayıldı, az daha düşüp bayılacaktım; Kayseri 
basdırmasının bu kada mükemmelini de nereden bulmuş.. hayır benim
yar ile, nigar ile alakam kalmadı. Zevk alemlerinde fitneler
koparıcı, şurişler çıkarıcı, canlar yakıcı bir afeti koluna
takıp giden gence karşı kıskançlık hatırımdan geçmiyor;
lakin parmağına kocaman bir levrek balığını takıp halkın tahsinleri,
tebrikleri arasında kabare kabare geçen bir Frenge karşı yüreğimin















Refik Halit Karay Sakın Aldanma İnanma Kanma İmrenmeye Yutkunmaya Dair 2 (Osmanlıca Okuma Metinleri)


mani o(l)uyor, nefsimiz ise zorluyor, böyle bir mücadele içinde
sokak sokak dolaşmak ve her yeni dükkanın manzarasıyla yeni bir
kavgaya zemin açmak hiç de hoş değil, sanki midem bir aç
gözlü mahalle çocuğu, elinden tutmuş gezdiriyorum,  o her camın
önünde bir defa irkilip "İsterim!" diye haykırıyor, ben
çekip götürmeğe uğraşıyorum, kendi kendimi: "Daha iyisini
alırım, tü, bu kaka!" gibi yalanlar yahud da "Hay arsız
oğlan, şimdi bacaklarından tutduğum gibi ayarırım, beni rezil
itdin!" kabilinden tehdid ve i'tablarla arzularından vaz gecirmeğe
çalışıyorum.
İçimde üç kişi saklı. Biri aç gözlü "ye!" diyor;
biri hesabî "ya kese?" ihtarıyla elimi tutuyor; biri de
ahlakıyyundan "Ne yiyeceksin, ne bakacaksın; yürü ve nefsini 
yen!" va'zında bulunuyor. Asıl bu üçüncüyü hiç çekemiyorum.
işte böyle ahlakları birbirine uymayan üç mektebli gibi derunumda
kavgadan üşenmeyen üç zıd fikri taşımakdan harab oldum.
Bereket bu yutkunmama karışan yok. Muharebe bize kuvvetli bir yutkunmanın
yarım yeme yerine dönebileceğini? öğretdi. Beslemiyorsa da, 
çocukların lastik meme başları gibi, avutuyor ya?
Bilmem siz de benim gibi eski aklınızı ithamla mı meşgulsünüz?
Her sabah kahvealtı olarak önüme şekeri devede kulak
filde göz öyle bir acaib matbuhla dört zeytun danesi 
çıkardıkları zaman nefsimi karşıma çekiyor, manen kulaklarından








Refik Halit Karay Sakın Aldanma İnanma Kanma İmrenmeye Yutkunmaya Dair 1 (Osmanlıca Okuma Metinleri)


İmrenmeğe, Yutkunmağa Dair



Evvelleri İstanbulun bozuk kaldırımlı kirli sokaklarında 
tok bir mide ile seke seke yürürdük; şimdi de aç bir 
karınla yutkuna yutkuna... Bir sene var ki bakkal camekânlarına 
istihkar ile bakacak derecede tok olduğuma tesadüf edemedim. 
Midemin içinde soluksuz ve fasılasız birteviye?biteviye yemek iştihanı
sancı gibi bekliyor; mekûlât nev’inden en adi nesneler 
karşısında bile arzular, ihtiraslar duyuyorum. Hani bir acayip 
kuru meyva vardır, ne pek kurudur, ne de sulu; üzeri 
sarı muşamba kaplı, içi pamuklu bir nevi eczahane malına, 
ilâca, fitil veya pansıman edevatına benzer, adına iğde derler; 
geçen gün o bile gözlerimi almasın mı? Midemin bu kepazeliği 
karşısında mahçup ve meyusum.
Şekerci dükkânlarının iri lüleli kaymakları başımı döndürüyor. 
Cama yüzümü dayayıp uzun uzun, yutkuna yutkuna, gelen 
geçenden bî-perva (pervasız) seyretsem, bol bol yemesine ağzım varmıyor,
bari seyrine kansam diyorum. Lâkin manasız bir hicap insanı 
bırakmıyor ki... Yemesine paramız yetmiyor, bakmasına izzeti nefsimiz



Âşık Ruhsatî Koşmasında İsim ve Sıfat Tamlamaları Tahlili

Sıfat Tamlaması deli gönül Tamlayan: deli (Niteleme Sıfatı) Tamlanan: gönül (İsim) ...