Klasik Türk Şiirinden Dört Garib: Necati Bey, Ahmet Paşa, Şeyhi Şeyh Galib

Divan şairlerinin dördü "garib" redifli şiirde birleşmiş. Şeyh Galib'in redifi biraz farklı:

Ahmet Paşa

Anun için görünür ol kâmet-i ra'nâ garîb

Kim gül-endâm olsa olur serv-i hoş-bâlâ garîb

N'oldugun bilmek dilersen gönlümü hüsnüne sor

Kim garîbin hâline vâkıf degil illâ garîb

Bu sebebden dil karâr eyler kara zülfünde kim

Şâm eriştigi mahalde edinir me'vâ garîb

Hattın örter sebze-i terle enegin çâhını

Kim düşem zındânına ben bî-ser ü bî-pâ garîb

Hatt-ı miskîn olsa haddinde nigârın tan degil

Çün nigâristânda olmaz hatt-ı anber-sâ garîb

Zülfü yüzünde garîb olmaz mı yârın kim olur

Dâmen-i gülde tırâz-ı sünbül-i ra'nâ garîb

Sâkiyâ reng-i ruhunda görünür aks-i şarâb

Nitekim berg-i gül üzre lâle-i hamrâ garîb

Hubb-ı zındân eyleyip şevk-ı zenahdânınla cân

Çâha düşmüşdür yatar Yûsuf gibi cânâ garîb

Dün garîbindir deyu cân attı Ahmed zülfüne

Âh kim zencîr-i gamda kaldı ol şeydâ garîb

Şeyh Galib

Ankâ-yı sehâyım dil-i dânâda garîbim

Bir güm-şüdeyim ism ü müsemmâda garîbim

Cibrîl-i hayâlimle sürâğ-ı ceberûtum

Ammâ n’ideyim kurb-ı ev ednâda garîbim

Çeşmim gibi mestim bana bes kûşe-i ebrû

Ma’bedgeh ü mihrâb-ı mu’allâda garîbim

Perverde-i gehvâre-vatan tıfl-ı azîzim

Çâh-ı gam u âgûş-ı Zelîhâda garîbim

Müstecmi’ esrâr-ı vücûd-ı dü-cihânım

Ol nokta-i remzim ki pes-i pâda garîbim

Mecnûn ile Ferhâd olamazlar bana hem-pâ

Bir yekke-süvârım ki bu sahrâda garîbim

Erbâb-ı dile şem’-i şebistân iken Es’ad

Ağreb bu yine bezm-i ehibbâda garîbim

 Necati Bey

Âh kim düşdüm diyâr-ı gurbete tenhâ garîb

Bî-dil ü bî-cân olub şûrîde vü şeydâ garîb

Geh Mısır iklîmlerin seyr itdürür geh Rûm ilin

Geh ʿacem mülkin temâşâ kıldurur sevdâ garîb

Baġrı başlu gözi yaşlu yılduzı alçak olur

Her kişi düşman olur ger eylese gavgâ garîb

Dürlü nüktesin çekerem ben rakîbün dōstum

Mûrdan olur zebûn olursa ejderhâ garîb

Hasretünle bu Necâtî ölür ise diyesüz

A garîb ü vâ garîb ü hâ garîb eyvâ garîb

Şeyhi

Çok durur şehrinde ben kul düşmüşüm şaha garîb

Candan ayrı ten gibi nice olan tenhâ garîb

Ülfet cimez huriye dîdâr-ı yârından ırak

Vay iledir ger bulursa ecnnetü'I-me'vâ garîb

Şâh-ı sirîn-lebden ayn sem' gibi zar u zerd

Yakılırsa nâleyile ney-sıiat nola garîb

Dâr-ı gurbette gedâ-yı derbederdendir beter

Ger ola yâr u diyarından ırak Dara garîb

Şâh-ı gül-ruh fcrş-i devlette haberdâr ola mı

Yaslanıp döşendiğinden har ile hara garîb

Seyr ederken hüsnü şehrinde gönül yüz can ile

Düşd'enegi çâhına hoş dedi ke'l-a'mâ garîb

Zülfünü şâm-ı garîbûn gördü Şeyhî dolaşıp

Kaldı yıllar demedi bir gün ki kimsin yâ garîb

Klasik Türk Edebiyatı / Divan Edebiyatı mukayeseli ilk tezi yaptıran Necmeddin Halil Onan ( Hasibe Mazıoğlu: Fuzuli-Hafız, İki Şair Arasında Bir Karşılaştırma)

Prof. Dr. Necmeddin Halil Onan (1902-17 Ağustos 1968)

Ali Nihad Tarlan’ın, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi öğretim üyesi olarak sahanın temellerini atması, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde de akis bulmuş ve burada Prof. Necmeddin Halil Onan İzahlı Divan Şiiri Antolojisi (İstanbul, 1940) ve Fuzuli, Leylâ ile Mecnun (İstanbul, 1956) adlı yayımları ile sâhanın gelişmesine katkıda bulunmuştur. N. H. Onan, ayrıca, Hasibe Mazıoğlu’na, Fuzuli-Hafız, İki Şair Arasında Bir Karşılaştırma (kitap olarak yayımlanması: 1956) başlıklı bir doktora tezi yaptırarak Klasik Türk Edebiyatında mukayeseli araştırma yönteminin de kurucularından olmuştur.

Nâmık AÇIKGÖZ,  Klasik Türk Edebiyatı Çalışmaları: Metotlar ve Ekoller, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt 5, Sayı 9, 2007, 19-46. 

Klasik Türk Edebiyatı / Divan Edebiyatı sahasında ilk doktora yapan kişi Ali Nihad Tarlan, İlk Doktora Leyla ile Mecnun Mesnevisi (1944)

Prof. Dr. Ali Nihad Tarlan (1898-30 Eylül 1978)

Klasik Türk Edebiyatı sâhasında ilk doktora yapan bilim adamıdır ve metni esas alan edebiyat incelemelerinin de öncüsü olmuştur.

Klasik Türk Edebiyatının ilk temel meselesi edisyon-kritik metoduyla oluşturulacak sağlam metin teşkili ve bu metinlerin sistematik analiziydi. Tarlan, Hayâlî Beğ Divanı (İstanbul, 1945), Necati Beğ Divanı (İstanbul, 1963), Ahmed Paşa Divanı (İstanbul, 1966) ve Zâtî Divanı (3 cilt, İstanbul, 1968-1970) adlı yayınları ile metin tamiri ve teşkili konusunda ilk örnekleri vermiştir. Tarlan’ın, bu tür yayınlarından başka, metinleri anlama amacına matuf olmak üzere, Edebî Sanatlara Dâir (İstanbul, 1934, 1964), Divan Edebiyatında Muamma (İstanbul, 1936) ve bazı makalelerinin de yer aldığı Edebiyat Meseleleri (İstanbul, 1981) adlı çalışmaları yayımlanmıştır. Bunların yanı sıra Tarlan, muhtelif antolojilerle, Klasik Türk Edebiyatı türlerine de dikkat çekmiştir. Tarlan’ın Klasik Türk Edebiyatındaki bir diğer önemi de, klasik şerh anlayışının eksikliklerini gidererek geliştirdiği sistematik şerh metodudur. Bu bakış açısını Metinler Şerhine Dâir (İstanbul, 1937) adlı eserinde sergileyen Tarlan Şeyhî Divanını Tedkik (İstanbul, 1943-1936) adlı çalışmasıyla, İranlı şâir Hafız’ın bazı beyitleriyle Şeyhî’nin bazı beyitlerini karşılaştırıp şerh ederek, şerh ve mukayese geleneğinin ilk örneğini vermiş; ayrıca, Fuzûlî Divanının Şerhi (3 cilt, Ankara, 1986) adlı çalışmasıyla da, bu metodun bir esere uygulanmasını gerçekleştirmiştir. Mehmed Çavuşoğlu (15 Ocak 1936-15 Temmuz 1987)’na yaptırdığı doktora tezi olan Necati Bey Divanı’nın Tahlili (İstanbul, 1971) adlı çalışma ile, şerh metodunun yanı sıra, tahlil metodunun da sistematiğini kurmuştur.

Nâmık AÇIKGÖZ,  Klasik Türk Edebiyatı Çalışmaları: Metotlar ve Ekoller, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt 5, Sayı 9, 2007, 19-46. 

Klasik Türk Edebiyatı ve Türk Edebiyatı Tarihi'ni modern metotlarla ilk inceleyen isim: Mehmet Fuat Köprülü

 Prof. Dr. Mehmet Fuat Köprülü (1890-28 Haziran 1966)

Osmanlı dönemi Klasik Türk Edebiyat çalışmaları daha çok divan tertibi, mesnevi ve tezkire telifi ve şerh etme merkezli gelişmiştir. Metinlerin sistematik analizinden ziyade, bütüncül bir kavrayışla tasnif ve tahlile gerek duyulmadan ele alınmış olması, bu eserlere başvurmayı ve kullanmayı zorlaştırmıştır.

XIX. yüzyılda başlayan sistematize etme geleneği, XX. yüzyılda gelişerek ve genişleyerek devam etmiştir.

Genel olarak Türk edebiyat tarihini, modern metotlarla ele alan ilk şahsiyettir. Önceleri, Yeni Mecmua, Millî Tetebbular, Türkiyat Mecmuası ve Türk Yurdu gibi dergilerde yayımladığı yazılarla, edebiyat tarihi usulünü ve bunun uygulamalarını gösteren Köprülü, “Edebiyat Tarihinde Usul adlı makalesi ile Fransız ve İngiliz edebiyat tarihçiliğini Türk edebiyatına uyarlama gayreti gütmüştür. Makale veya kitap şeklinde yaptığı çalışmaların biraraya getirilmesinden oluşan Edebiyat Araştırmaları [1966, 1986] adlı kitabında, bir organik bütünlük olmamakla beraber, “Edebiyat Tarihinde Usul” başlıklı makalesinden başlayarak, “Türk Edebiyatı’nın Menşe’i”, “Ozan”, “Bahşı”, “V.-XVI. Asırlarda Türk Şâirleri”, “Sazşâirleri: Dün ve Bugün”, “Türk Edebiyatında Âşık Tarzının Menşe’ ve Tekâmülü”, “Türk Edebiyatı’nın Ermeni Edebiyatı Üzerine Te’sirleri”, “Millî Edebiyat Cereyanının İlk Mübeşşirleri”, “Aruz”, “Türklerde Halk Hikâyeciliğine Âit Maddeler: Meddahlar” başlıklı yazılarında Türk edebiyatı çalışmalarına sistematik katkı yapan değerli tespitlerde bulunmuştur. Köprülü, dönemler, terimler, eserler, şahsiyetler ve metinlerin filolojisi ile ilgili tespitlerini Türk Edebiyatı Tarihi (1920, 1921, 1926, 1980) adlı eserinde biraraya getirmiştir. Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar (1918, 1976, 2003) adlı eserinde de, edebî şahsiyetin oluşumunu ve kültür içindeki yerini ve tesirlerini tespit etmek amacıyla Hoca Ahmed Yesevî ve Yunus Emre’yi incelemiştir. Köprülü, “eserden müessire anlayışı”nın Türkiye’deki kurucusu olmakla beraber, edebiyat tarihçiliğinde ve incelemelerinde, metnin kültür tarihindeki yerini belirleme yoluna, edebiyat dışı unsurlara da müracaat ederek gider. Doğrudan yapılan metin incelemeleri yerine, eser, dönem veya edebî şahsiyetlere, genel değerlendirmeler çerçevesinde bakan Köprülü, çalışmalarında sentetize sonuçlara ulaşır. Onun için metin, toplumun sosyal, siyasî ve ekonomik durumunu anlamak için ancak bir vasıtadır.

Nâmık AÇIKGÖZ,  Klasik Türk Edebiyatı Çalışmaları: Metotlar ve Ekoller, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt 5, Sayı 9, 2007, 19-46.

Klasik Türk Şiiri Mensur Kaynakça

Abbaspûr, “Neşr”, Ferhengnâme-i Edebî-i Fârsî (nşr. Hasan Enûşe), Tahran 1376 hş., II, 1337-1338

Abdulkerim Abdülkadiroğlu, Güldeste-i Riyâz-ı İrfân ve Vefeyât-ı Dânişverân-ı Nâdiredân (İsmail Beliğ), Ankara, 1998.

Abdullah Uçman, Hülasatü'l-kelâm fi-Reddi’l-avâm, İstanbul, 1975.

Abdülbaki Gölpınarlı, "İslam ve Türk İllerinde Fütüvvet Teşkilatı ve Kaynakları", İFM, XI/1-4 11949-501, s. 3-354.

Abdülhakîm Belba’, en-Nesrü’l-fennî ve eserü’l-Câhiz fîh, Kahire 1969, s. 14-180.

Abdülkadir Karahan, Eski Türk Edebiyatı İncelemeleri, İstanbul 1980, s. 258, 260-262, 265

Abdülkadir Özcan, Fındıklılı İsmet Efendi Tekmiletü'ş-şakâik fi Hakkı ehli'lhakâik, fiakâik-i Nu'maniye ve Zeyilleri, 5 cilt, İstanbul, 1989.

Abdülkadir Özcan, Nev’izâde Atâ’î, Hadâiku'l-hakâyık fi Tekmileti’ş-şakâyık, fiakâik-i Nu’maniye ve Zeyilleri, 2 cilt, Faksimile, İstanbul, 1989.

Abdülkadir Özcan, Şakaik-i Nu’maniyye ve Zeyilleri, Vakâyi’ü’l-fuzalâ I-II-III, Şeyhî Mehmed Efendi, İstanbul, 1989.

Abdülkerim Abdülkadiroğlu, İsmail Beliğ, Nuhbetü'l-âsâr li- Zeyli Zübdeti’l-eş’âr, Gazi Üniversitesi Yay., Ankara, 1985, 1999.

Abullah Uçman, 28 Çelebi Mehmed Efendi’nin Fransa Sefaretnamesi, Tercüman, 1001 Temel Eser: 82, ts.

Adil Şen, İbrahim Müteferrika ve Usûlü'l-hikem fî-Nizâmi’l-ümem, Ankara, 1995.

Adnan İnce, “Sâlim Tezkiresi”, Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi SBE, Elazığ, 1992.

Agâh Sırrı Levend, “Divan Edebiyatı”, Türk Ansiklopedisi, c. XIII, s. 355-360.

Agah Sırrı Levend, Divan Edebiyatı, Kitabevi Yay., İstanbul, 1984.

Agâh Sırrı Levend, Türk Edebiyatı Tarihi, Ankara 1984, I, 113-116

Agah Sırrı Levend, Türk Edebiyatı Tarihi, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1998.

Ahmed Cevdet, Tezkire-i Latîfî, İstanbul, 1314.

Ahmed Hamdi Tanpınar, XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi, İstanbul 1985, s. 110-127, 181, 191, 433-444

Ahmed Hezarfen, Yücel Demirel ve Tamer Erdoğan, Vak'anüvis Ahmed Lütfi Efendi Tarihi, İstanbul, 1999.

Ahmed Vefik Paşa, Fezleke-i Tarih-i Osmani, İstanbul, 1286.

Ahmed Zekî Safvet, Cemheretü resâ’ili’l-‘Arab fî ‘usûri’l-‘Arabiyyeti’z-zâhire, Kahire 1391/1971, I, 9-30.

Ahmet Atilla Şentürk ve Ahmet Kartal, Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Akçağ Yay., Ankara, 2004.

Ahmet Atilla Şentürk ve Ahmet Kartal, Üniversiteler İçin Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Der­gâh Yayınları, İstanbul, 2004.

Ahmet Cevdet, Tezkire-i Rıza,  İkdam Matbaası, İstanbul, 1316.

Ahmet Mermer vd., Eski Türk Edebiyatına Giriş, Akçağ Yay., Ankara, 2006.

Ahmet Uğur ve Mustafa Çuhadar, Celâl-zâde Mustafa, Selim-nâme, İstanbul, 1997.

Akdes Nimet Kurat, “Bizans’ın Son ve Osmanlıların İlk Tarihçileri”, TM, III (1935), s. 185-206.

Alâattin Eser, Seyahatnâme-i Hudûd, İstanbul, 1997.

Ali b. Muhammed el-Müştehir Bi-Tâc el-Halavî, Dekâyiki’ş-şi^’r, neşr. M. Kâzım İmâm, Tahran, 1962.

Ali Bey, Âşıkpaşazade, Tevârîh-i Âl-i Osman, İstanbul, 1332.

Ali Enver, Semâhâne-i Edeb, İstanbul, 1309.

Ali Fuat Bilkan, Hindistan’da Gelişen Türk Edebiyatı, Kültür Bak. Yay., Ankara, 1998.

Ali Kemâlî Aksüt, Koçi Bey Risalesi, İstanbul, 1939.

Ali Nihat Tarlan, Edebiyat Meseleleri, Ötüken Yay., İstanbul, 1981.

Ali Rıza Özuygun, “XVI. ve XVI­I. Yüzyıl Divan Edebiyatında Nesir”, Yedi İklim, c. VII/52, İstanbul, 1994, s. 11-16.

Ali Şelak, Merâhilü tetavvüri’n-nesri’l-‘Arabî, Beyrut 1991-94, I-III, tür.yer.; Hâşim Sâlih Mennâ‘, en-Nesr fi’l-‘asri’l-Câhilî, Beyrut 1993, s. 39- 41, ayrıca bk. tür.yer.; M. Yûnus Abdülâl, Fi’n-Nesri’l-‘Arabî: Kazâyâ ve fünûn ve nusûs, Kahire 1996, s. 4-14, 21-23, 31, 37-38, tür.yer.; Ahmed Hasan ez-Zeyyât, Târîhu’l-edebi’l-‘Arabî, Beyrut 1423/2002, s. 18-27, 86-98, 176, 203, 215-220, 293-294, 398-399, 431-432.

Âmil Çelebioğlu, “Kıyâfe(t) İlmi ve Akşemseddinzâde Hamdullah Hamdi ile Er­ zurumlu İbrahim Hakkı'nm Kıyafetnâmeleri”, Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Araştırma Dergisi Ahmet Caferoğlu Özel Sayısı, 1979, sy. 11.

Avfî, Lübâbü'l-elbâb, neşr. Said-i Nefîsî, Tahran, 1334-1335.

Aysu Ata, Kısasü'l-Enbiyâ I Giriş-Metin-Tıpkıbasım, TDK Yayınları, Akara, 1997.

Aysun Sungurhan Eyduran, “Beyânî Tezkiresi, İnceleme-Tenkitli Metin”, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi SBE, Ankara, 1994.

Aysun Sungurhan Eyduran, “Kınalızade Hasan Çelebi, Tezkiretü'ş-şu'arâ, İnceleme-Tenkitli Metin”, 2 cilt, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi SBE, Ankara, 1999.

Ayşe Yıldız, “Eski Türk Edebiyatında Seci”, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara 2002.

Bahâr, Sebkşinâsî, Tahran 1349 hş., I-III.

Baron Reviczki, Traite de la Tactique ou Methode Artificielle pour Ordonnance des Troupes, Viyana, 1769.

Bekayi, Mensur Süheyl ü Nevbahar: İnceleme-Metin-Sözlük, (haz Selami Ece), Aktif Yayınevi, Ankara, 2003.

Bekir Kayabaşı, “Kafzade Fâizî'nin Zübdetü'l-eşâr'ı”, Doktora Tezi, İnö­nü Üniversitesi SBE, Malatya, 1996.

Bekir Kütükoğlu, Kâtib Çelebi “Fezleke”sinin Kaynakları, İstanbul 1974.

Bekir Sıtkı Baykal, Peçevi İbrahim Efendi, Peçevi Tarihi, c. II, Mersin, 1992.

Bekir Şişman, Kadın Evliyâ Menkıbeleri, Editör: A. Ali Ural, Şule Yayınları, İstanbul, 2009.

Blachère, Târîhu’l-edeb, s. 22-23, 858-866.

Bozorg Alavi, Geschichte und Entwicklung der Modernen Persischen Literatur, Berlin 1964.

Büyük Türk Klasikleri, Divan Edebiyatında Nesir, c. I, s. 239 vd.

Câhiz, el-Beyân ve’t-tebyîn, I, 52-53, 117, 289-290, 308, 351

Cemal Anadol, Türk-İslam Medeniyetinde Ahilik Kültürü ve Fütüvvetnameler, Ankara 1991.

Cemal Kutay, Sultan Abdülaziz'in Avrupa Seyahati, İstanbul, 1991.

Cevdet Kudret, Örnekli Türk Edebiyatı Tarihi (Başlangıcından 15. yy. Ortala­rına Kadar), Kültür Bakanlığı, Ankara, 2000.

Cevdet Paşa, Tarih-i Cevdet, c. I-III: 1854-1857, c. IV-XII: 1884.

Cevdet Paşa, Tarih-i Cevdet, Tertib-i Cedid, Matbaa-i Amire, İstanbul, 1891.

Ch. Pellat, “La prose arabe à Bagdad”, Arabica, IX, Leiden 1962, s. 407-418.

Dihhudâ, Lugatnâme (Muîn), XIII, 19746.

E. Berthels – [Ahmed Ateş], “İran”, İA, V/2, s. 1041-1053.

E. J. Gibb Wilkinson, Osmanlı Şiir Tarihi, III-IV. C., (çev. Ali Çavuşoğlu), Akçağ Yay., Ankara, 1999.

Ebu'l-Leys semerkandî, Tezkiretü'l-Evliya (Tercümesi), Hazırlayan: Selâhattin Olcay, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara, 1965.

Ebü’l-Ferec el-İsfahânî, el-Egânî, Beyrut 1983, III, 94-95; XI, 53-54; XVI, 383 vd.

Enîs el-Makdisî, Te’avvürü’l-esâlîbi’n-nesriyye fi’l-edebi’l-‘Arabî, Beyrut 1982, s. 6, 42-43, 85-93, 112-160.

Enver Koray, Türkiye Tarih Yayınları Bibliyografyası, İstanbul 1959.

Erzurumlu İbrahim Hakkı, Ma’rifet-nâme, Bulak, 1257.

Esin Atıl, Levni ve Surname: Bir Osmanlı Şenliğinin Öyküsü, Koçbank Yayınları, İstanbul, 1999.

Ethem Cebecioğlu, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Rehber Yay., Ankara, 1997.

Evliya Çelebi, Evliya Çelebi Seyahatnamesi, Hazırlayan: Mümin Çevik, Üçdal, İstanbul, 2013.

F. Taeschner, "İslam Ortaçağında Fütüvva (Fütüvvet Teşkilatı)" (trc. Fikret Işıltan), İFM, XV/1-4 (1953-54), s. 1-32; a.mlf., "İslam'da Fütüvvet Teşkilatının Doğuşu Meselesi ve Tarihi Ana Çizgileri" (trc. Semahat Yüksel), TTK Belleten, XXXVI (1972), s. 203-235.

Fahir İz ve Günay Kut, “Divan Edebiyatına Giriş”, Büyük Türk Klasikleri, c. I, s. 219-252.

Fahir İz, Eski Türk Edebiyatında Nesir (XIV. Yüzyıldan XIX. Yüzyıl Ortasına Ka­dar Yazmalardan Seçilmiş Metinler), İstanbul, 1964.

Fahir İz, Eski Türk Edebiyatında Nesir, Akçağ Yayınları, Ankara, 1996.

Fâik Reşad, Eslâf 2 cilt, 1311-1312.

Faik Reşad, Teracim-i Ahval, İstanbul, 1313.

Faik Unat Reşit ve Mehmet Altay Köymen, Mehmed Neşri, Kitâb-ı Cihânnümâ Neşrî Tarihi, Ankara, 1949-1957.

Faruk Kadri Timurtaş, Tarih İçinde Türk Edebiyatı, Akçağ Yay., Ankara, 2005.

Fevziye Abdullah Tansel, “Türk Edebiyatında Mektup”, Tercüme, XVI/77-80, Ankara 1964, s. 387.

Filiz Kılıç, “Meşâ'irü'ş-şu'arâ (Inceleme-Tenkitli Metin)”, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi SBE, Ankara, 1994.

Friedrich Giese ve N. Atsız, Âşıkpaşaoğlu Ahmed Âşıkî, Tevârih-i Âl-i Osmân, İs­tanbul, 1949.

Güftî, Teşrîfâtü’ş-şu’arâ, (nşr. Kâşif Yılmaz), AKM Yay., Ankara, 2001.

Günay Kut, Heşt Behişt, The Tezkire by Sehî Beg, Harvard, 1978.

Hacı-bey-zade Ahmed Muhtar, Şair Hanımlarımız, İstanbul, 1311.

Halil İnalcık, “Tursun Beg, Historian of Mehmed the Conqueror’s Time”, The Middle East and the Balkans under the Ottoman Empire Essays on Economy and Society, Bloomington 1993, s. 417-431; a.mlf., “How to Read ‘Ashik Pashsazade’s History”, Studies in Ottoman History in Honour of Professor V. L. Ménage (ed. C. Heywood– C. Imber), İstanbul 1994, s. 136-156.

Halûk İpekten ve Mustafa İsen, “XVI. Yüzyıl Divan Edebiyatı”, Türk Dünyası El Kita­bı, c. III, 1992, s. 130-152.

Halûk İpekten, Türk Edebiyatının Kaynaklarından Türkçe Şu'ara Tezkireleri, Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları nr. 4, Erzurum, 1988.

Harun Tolasa, “Divan Şiiri”, TDEA, c. II, s. 344-350.

Harun Tolasa, Sehî, Latifi, Âşık Çelebi Tezkirelerine göre 16. Yüzyılda Edebiyat Araştırma ve Eleştirisi, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay. No. 4, İzmir, 1983.

Hasan Köksal, Battal Gazi Destanı, Ankara, 2003.

Hasan Yüksel ve M. Fatih Köksal, Osmanlı Toplumunda Sâdât-ı Kirâm ve Nakibüleşrâflar, Ahmed Rifat, Devhatü'n-nukabâ, Sivas, 1998.

Hasibe Mazıoğlu, “Eski Türk Edebiyatı”, Türk Ansiklopedisi, c. XXXII, 1982, s. 80-134.

Hayati Develi, XVIII. Yüzyıl İstanbul Hayatına Dair Bir Risale-i Garibe, İstanbul, 1998.

Herbert W. Duda, "Imadüddin Faqih und die Fütüwwa", Ar. O, VI (1934), s. 112-124.

Hikmet İlaydın, “Anadolu'da Klasik Türk Şiirinin Başlangıcı”, Türk Dili Dergisi, 1974, c. XXX, sy. 274-279, s. 765-774.

Hilmî Muhammed el-Kaûd, Medresetü’l-beyân fi’n-nesri’l-hadîs, Riyad, ts. (Dârü’l-kafile), tür.yer.; Mustafa ez-Zebbâh, Fünûnü’n-nesri’l-edebî bi’l-Endelüs fî zılli’l-Murâbıtîn, Beyrut Dârülbeyzâ 1987, s. 252-262.

Hüseyin Ragıp Uğural, Defterdar Sarı Mehmet Paşa, Devlet Adamlarına Öğütler, İzmir, 1990.

Hüseyin Rezmcû, Envâ’-ı Edebî ve Âsâr-ı Ân der Zebân-ı Fârsî, Meşhed 1372 hş., s. 153-267

Irene Melikoff, La Geste de Melik Dânişmend: Etude Crituque du Dânişmendnâme, c. I: Tercümeye Giriş, c. II: Tahkikli Metin, Paris, 1960

İbn Sinân el-Hafâcî, Sırrü’l-fesâhâ, Beyrut 1402/1982, s. 286-291

İbnülemin Mahmud Kemal (İnal), Müstakimzâde Süleyman Sadeddin, Tuhfe-i Hattâtîn, İstanbul, 1928.

İbrahim Kutluk, Beyânî Mustafa bin Carullah, Tezkiretü’ş-şuarâ, Ankara, 1997.

İbrahim Müteferrika, Kâtib Çelebi, Cihân-nümâ, İstanbul, 1145.

İbrahim Necmî, Eski Edebiyatımızın Tarihine Seri Bir Nazar, Matbaa-i Âmire, İstanbul, 1338/1920.

İlhan Genç, Esrâr Dede, Tezkire-i Şu'arâ-yı Mevleviyye, Ankara, 2000.

İskender Pala, Divan Edebiyatı, Ötüken Yay., İstanbul, 1998.

İsmail Erünsal, “Divan Edebiyatı”, Meydan Larousse, c. III, s. 755-756.

İsmail Habip Sevük, Edebiyat Bilgileri, İstanbul, 1942.

İsmail Hakkı Bursevi, Ruhü'l-Beyan Tefsiri, c. I-X, İstanbul, 1995.

İsmet Cemiloğlu, 14. Yüzyıla Ait Bir Kısas-ı Enbiyâ Nüshası Üzerine Sentaks İncelemesi, TDK Yayınları, Ankara, 1994.

İsmet Parmaksızoğlu, Hoca Sadettin Efendi, Tacü't-tevârih, 5 cilt, Eskişehir, 1992.

J. D. Latham, The Beginnings of Arabic Prose Literature, Cambridge 1983, s. 154-164

Kalkaşendî, Subhu’l-a’şâ (Şemseddin), I, 35-45, 58-61, 89-92.

Karaçelebi-zâde Abdülaziz, Ravzatü'l-ebrâr, Bulak, 1248.

Karaçelebi-zâde Abdülaziz, Süleyman-nâme, Bulak, 1248.

Kaya Bilgegil, Edebiyat Bilgi ve Teorileri, Ankara 1980, tür.yer.; Harun Tolasa, Sehî, Latîfî, Âşık Çelebi Tezkirelerine Göre 16. Yüzyılda Edebiyat Araştırma ve Eleştirisi, İzmir 1983, s. 350-351.

Kayhan Atik, Lütfi Paşa ve Tevârîh-i Âl-i Osman, Ankara, 2001.

Kemal Yavuz ve M. Yekta Saraç, Âşıkpaşazade, Osmanoğullarının Tarihi, İstanbul, 2003.

Kemal Yavuz, Şeyhoğlu, Kenzü'lküberâ ve Mehekkü'l-ulemâ (lnceleme-Metin-İndeks), Ankara, 1991.

Kınalı-zade Hasan Çelebi, Tezkiretü'ş-şuarâ, (haz. İbrahim Kutluk), 2 cilt, Türk Tarih Kurumu Yayınlan, Ankara, 1981.

Köprülüzâde Mehmed Fuad, Türk Edebiyatı Tarihi, İstanbul, 1926.

Köprülüzâde Mehmed Fuat, “Bizde Tarih ve Müverrihler Hakkında”, Bilgi, I/2, İstanbul 1329, s. 185-196.

Kudret Altun, Tezkire-i Mucib (Inceleme-Tenkidli Metin-Dizin-Sözlük), Ankara, 1997.

Kurnaz, Cemal, Muallim Naci, Osmanlı Şairleri, Ankara, 1986.

Lidia Bettini, “Nesir”, EI 2 Suppl. (İng.), s. 662-667.

M. Faruk Gürtunca, Kitab-ı Siyer-i Nebî, 3 cilt, İstanbul, 1977.

M. Fuad Köprülü, “Anadolu Selçukluları Tarihinin Yerli Kaynakları”, TTK Belleten, VII/27 (1943), s. 379-521.

M. Fuat Köprülü, Edebiyat Araştırmaları II, Akçağ Yay., Ankara, 2004.

M. Fuat Köprülü, Les Origines de l'empire ottoman, Paris 1935, s. 74-78, 111-112; a.mlf., "Anadolu'da İslamiyet", DEFM, IV (1338), s. 281 vd.; V (1341), s. 385 vd.

M. Sadık Erdağı, Şinasi: Nazım ve Nesirleri, Aşiyan Kitapevi, Ankara, 2004.

Mâhir İz, Tasavvuf, Kitabevi Yay., İstanbul, 2000.

Mahmûd Keyânûş, Berresî-yi Şi’r u Nesr-i Fârsî-i Mu’âsır, Tahran 2535 şş.

Mehmed Çavuşoğlu, “Divan Edebiyatı”, Yeni Türk Ansiklopedisi, c. II, s. 681-684.

Mehmed Refi, İran Sefaretnamesi, İstanbul, 1333.

Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmani, 4 cilt, Matbaa-i âmire, İstanbul 1308-1311.

Mehmed Şükrü, Âsâr-ı Eslâftan Tezkire-i Sehî, İstanbul, 1325.

Mehmed Tevfik, Kafile-i Şu'arâ, İstanbul, 1291.

Mehmet Arslan ve İ. Hakkı Aksoyak, Haşmet Külliyatı, Sivas, 1994.

Mehmet Arslan ve Mehmed Cemaleddin, Osmanlı Tarih ve Müverrihleri-Âyine-Zürefâ, İstanbul, 2003.

Mehmet Arslan, Türk Edebiyatında Manzum Sûrnâmeler: Osmanlı Saray Düğünleri ve Şenlikleri, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, Ankara, 1999.

Mehmet Atalay, Başlangıcından Gaznelilere Kadar İran Edebiyatı Tarihi, Ankara, 2002.

Mehmet İpşirli, Selânikî Tarihi, Ankara, 1989.

Mehmet Kanar, Çağdaş İran Edebiyatının Doğuşu ve Gelişmesi, İstanbul 1999; a.mlf., “İran”, DİA, XXII, 424-427

Mehmet Kılcı, “Enderunlu Akif'in Mir'at-ı Şi'r’i”, Yüksek Lisans Tezi, Çu­kurova Üniversitesi SBE, Adana, 2001.

Mehmet Yiğit, “Fütûhu'ş-şâm Tercümesi”, Yüksek Lisans Tezi, AÜ SBE, Ankara, 1980-1981.

Menderes Coşkun, “Estetik Nesir”, a.e., II, 565-575; a.mlf., “Son Klasik Dönem: Nesir”, Türk Dünyası Edebiyat Tarihi, V, 552-590; a.mlf., “Geç Dönem Nesir”, a.e., VI, 354-404.

Menderes Coşkun, Manzum ve Mensur Osmanlı Hac Seyahatnameleri ve Nâbî'nin Tuhfetü'l-harameyn'i, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 2002.

Menderes Coşkun, Manzum ve Mensur Osmanlı Hac Seyahatnameleri ve Nâbî'nin Tuhfetü'l-Harameyn'i, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınlan: 2900, Kültür Eserleri Dizisi: 375, Ankara, 2002.

Meredith Owens, Meşâirü’ş-şuarâ or Tezkire of Âşık Çelebi, Londra, 1971.

Mertol Tulum, Tursun Bey, Târih-i Ebu’l-feth, İstanbul, 1977.

Metin Akkuş, Eski Türk Edebiyatı Nesir Ders Notları, Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları, Erzurum, 1999.

Mine Mengi, Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Akçağ Yay., Ankara, 2000.

Mine Mengi, Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Akçağ Yay., Ankara, 2003.

Muallim Cevdet, "İslam-Türk Teşkilat-ı Medeniyyesinden Ahi Müesseseleri", Büyük Mecmua, sy. 5-10, İstanbul 1335.

Muallim Naci, Esâmi, İstanbul, 1308.

Muallim Nâci, Istılahât-ı Edebiyye, İstanbul 1307.

Muallim Naci, Osmanlı Şairleri, İstanbul, 1307.

Muhammed b. Hamza, XV. Yüzyıl Başlarında Yapılmış “Satır-Arası” Kur’an Tercümesi (haz. Ahmet Topaloğlu), İstanbul 1976, hazırlayanın girişi, I, 1-5, 21.

Muhammed İsti‘lâmî, Berresî-yi Edebiyyât-ı İmrûz-i Îrân, Tahran, 2535 şş.

Muhan Bali, Halk Edebiyatında Nesir, Erzurum, 1982.

Mustafa Canpolat, “XIV. Yüzyılda Yazılmış Değerli Bir Tıp Eseri: Edviye-i Müfrede”, Türkoloji Dergisi, c. V, sy. 1, 1973, s. 21-47.

Mustafa Erkan, “Mustafa Darir, Yüz Hadis ve Yüz Hikâye”, Yüksek Lisans Tezi, AÜ DTCF Türk Dili, Ankara, 1979.

Mustafa Erkan, “Siretü'n-nebî”, Doktora Tezi, AÜ SBE, Ankara, 1986.

Mustafa İsen ve Cemal Kurnaz, “XIX. Yüzyıl Divan Şiiri”, Türk Dünyası El Kitabı, c. III, 1992, s. 208-223.

Mustafa İsen ve Cemal Kurnaz, “XVII. Yüzyıl Divan Edebiyatı”, Türk Dünyası El Kita­bı, c. III, 1992, s. 157-181.

Mustafa İsen ve Suat Engüllü, Başlangıçtan Günümüze Kadar Türkiye Dışındaki Türk Edebiyatları Antolojisi (Nesir-Nazım): Makedonya Türk Edebiyatı ve Yugoslavya (Kosova) Türk Edebiyatı, Akçağ Yayınları, Ankara, 1997.

Mustafa İsen, “İlk Dönem Nesir”, a.e., V, 200-221; a.mlf., “Nesir (Klasik Dönem)”, a.e., V, 331-354; a.mlf., “Nesir”, Türk Edebiyatı Tarihi, Ankara 2006, I, 536-550; a.mlf., “Estetik Nesir”, a.e., II, 81-90.

Mustafa İsen, Filiz Kılıç vd., Şair Tezkireleri, Grafiker Yay., Ankara, 2002.

Mustafa İsen, Künhü'l-ahbâr'ın Tezkire Kısmı, Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Yayını nr. 93, Tezkireler Dizisi, nr. 2, Ankara, 1994.

Mustafa İsen, Latifi Tezkiresi, Ankara, 1990, 1998.

Mustafa İsen, Osman Horata vd., Eski Türk Edebiyatı El Kitabı, Grafiker Yay., Ankara, 2005.

Mustafa İsen, Sehi Bey Tezkiresi, Heşt Bihişt, İstanbul, 1980 ve Ankara, 1998.

Mustafa Kutlu, “Nesir”, TDEA, VII, 26-33.

Mustafa Özkan, “Erken Dönem Osmanlı Türkçesi”, Osmanlı, Ankara 1999, IX, 399-411.

Mustafa Safâyî Efendi, Tezkire-i Safâyî, (nşr. Pervin Çapan), AKM Yay., Ankara, 2005.

Mustafa Uzun, “Divan Edebiyatı”, TDEA, c. II, s. 329-339.

Mustafa Uzun, “İnşâ”, DİA, XXII, 338-339; a.mlf., “Münşeat”, a.e., XXXII, 18-20.

Mükrimin Halil İnanç, “Tanzimattan Meşrutiyete Kadar Bizde Tarihçilik”, Tanzimat I, İstanbul 1940, s. 573-595.

Münir Aktepe, “Naîmâ Tarihi’nin Yazma Nüshaları Hakkında”, TD, I/1 (1949), s. 35-52.

Müstakîmzâde Süleyman Sadeddin Efendi, Devhatü'l-meşâyih Ma'a Zeyl, İstanbul, 1978.

Müstakimzâde Süleyman Sadeddin, Mecelletü’n-nisâb (Tıpkıbasım), Ankara, 2000.

Müzahir Kılıç, “XVIII. ve XIX. Asırlarda Divan Nesri”, a.e., VII/53 1994, s. 56-58.

Naci Tokmak, “İran”, DİA, XXII, 416-424

Na'îmâ, Târîh-i Na’îmâ, c. VI, Matbaa-i Âmire, İstanbul 1280-1281.

Namık Açıkgöz, “Nesir (Orta Klasik Dönem)”, Türk Dünyası Edebiyat Tarihi, Ankara 2004, V, 415-442

Nasirü'd-din bin Burhanü'd-din Rabguzî, Kısasü'l-Enbiya (Peygamber Kıssaları) Cilt I Giriş - Metin - Tıpkıbasım, TDK Yayınları, Ankara, 1997.

Nefîsî, Târîh-i Nazm u Nesr, c. I-II, Tahran, 1344.

Nefîsî, Târîh-i Nazm u Nesr, I-II.

Neşet Çağatay, Bir Türk Kurumu Olan Ahilik, Ankara 1989, tür.yer.; a.mlf.. Ahilik Nedir, Ankara 1990, s. 7-11, 63-67, 96-99; a.mlf.. "Fütüvvet-Ahi Müessesesinin Menşei Meselesi", AUİFM, I (1952), s. 59-84.

Nev’izâde Atâ'i, Hadâiku'l-hakâyık fi Tekmileti'ş-şakâyık, 2 cilt, İstanbul, 1268.

Nihad Sâmi Banarlı, Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, I. C., MEB Yay., İstanbul, 1987.

Nihad Sami Banarlı, Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, MEB Yayını, c. I-II, İstanbul, 2001.

Nilgün Açık, “Eski Türk Edebiyatında Mevlevilik Etkisi ve Mevlevi Şairler”, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara, 2002, 544 s.

Niyazi Berkes, Türkiye’de Çağdaşlaşma, Ankara 1973, s. 388, 403.

Nuran Altuner, “Safâyî Tezkiresi”, Doktora Tezi, İÜ SBE, İstanbul, 1989.

Nuri Akbayar ve Seyit Ali Kahraman, Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmani (Eski Yazıdan Yeni Yazıya Osmanlı Ünlüleri), 6 cilt, Tarih Vakfı Yurt Yayın­ları, İstanbul, 1996.

Orhan Şaik Gökyay, Düstûrü'l-amel fî Islâhi'l-halel, Ankara, 1982.

Orhan Şaik Gökyay, Güçlük Nerede? Seçme Makaleler, İstanbul 1995, I, 219-230; a.mlf., “Tanzimat Dönemine Değin Mektup”, TDl., XXX/274 (1974), s. 17-19.

Orhan Şaik Gökyay, Kâtip Çelebi, Mizânü'l-hakk fi îhtiyâri’l-ehâkk (En Doğruyu Seçmek İçin Hak Terazisi), İstanbul, 1980.

Orhan Şaik Gökyay, Tuhfetü'l-kibâr fî Esrâfi’l-bihâr (Deniz Savaşları Hakkında Büyüklere Armağan), 2 cilt, İstanbul, 1980.

Osman Horata “Lâle Devri’nden Tanzimata Türk Edebiyatı”, Türkler, XI. C., Ankara, 2002, 573-592.

Ömer Faruk Akün, “Divan Edebiyatı”, Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, IX, İstanbul, 407. Ali Cemâleddin, 1291, Arûz-i Türkî, İstanbul 1994.

Önal Kaya, “Fütûhu'ş-şâm Tercümesi”, Yüksek Lisans Tezi, AÜ SBE, Ankara 1981.

Pars Tuğlacı, Okyanus Ansiklopedik Sözlük, II. C., Pars Yay., İstanbul, 1972.

Pavet de Corteille, Histoire de La Cammpagne de Mohacz, Paris, 1859.

Peçevî, Tarih-i Peçevî, İstanbul, c. I: 1281, c. II: 1283.

Pervin Aynagöz, “Mustafa Safâyî Efendi, Tezkire-i Safâyî, Nuhbetü'l-âsâr min Fevâ'idi'l-eşâr (İnceleme-Metin-İndeks)”, Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üni­versitesi SBE, Elazığ, 1988.

R. Wellek, A. Warremn, Edebiyat Biliminin Temelleri, (çev.: A. Edip Uysal), Kültür ve Turizm Bakanlığı, Ankara, 1983.

Ragıp Hulusi Özdem, “Tanzimattan Beri Yazı Dilimiz Fikrî Nesir Dilimizin Gelişmesi”, Tanzimat I, İstanbul 1940, s. 859-931

Ramazan Şeşen, Müslümanlarda Tarih-Coğrafya Yazıcılığı, İstanbul 1998, s. 281-339.

Râmiz, Âdâb-ı Zurefâ, (nşr. Sadık Erdem), AKM Yay., Ankara, 1994.

Recaî-zâde Mahmud Ekrem, Kudemadan Birkaç Şair, İstanbul, 1305.

Recâizâde Mahmûd Ekrem, Tâlim-i Edebiyât, İstanbul, 1299/1882.

Recep Toparlı, İrşadü'l-Müluk Ve's-Selatin, Türk Dil Kurumu Yayınları: 555, Ankara, 1992.

Rescher, O., Turkische Dichterbiographien II, Latifi’s Tezkire, Tübingen, 1950.

Reşer, O. ve Necati Lugal, Türkische Dichterbiographien I. Sehi's Tezkere, Tübingen, 1941.

Reşid Rahmeti Arat, “Anadolu Yazı Dilinin Tarihî İnkişafına Dair”, Makaleler, Osman Fikri Sertkaya (haz.), Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayını, 1987, c. I, s. 311-318.

Reşid Rahmeti Arat, “Türk Dilinin İnkişâfı”, Makaleler, Osman Fikri Sertkaya (haz.), Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayını, 1987, c. I, s. 297-310.

Rıdvan Canım, Latîfî, Tezkiretü'ş-şu'arâ ve Tabsıratü'n-nuzama (Înceleme-Metin), Atatürk Kültür Merkezi Yay., 225, Ankara, 2000.

Rıza Oğraş, Esad Mehmed Efendi ve Bağçe-i Safâ-Endûz, (Înceleme-Tenkitli Metin-Dizin), Burdur, 2001.

Rızâzâde-i Şafak, Târîh-i Edebiyyât-ı Îrân, Şîraz 1352/1973.

Ruhsar Zübeyiroğlu, “Mecmuatü't-terâcim”, Doktora Tezi, İÜ SBE, İstanbul, 1989.

S. Leder, “Prose”, Encyclopedia of Arabic Literature (ed. J. S. Meisami – P. Starken), London 1998, V, 615-618.

Sâbî, “Risâle fi’l-fark beyne’l-müteressil ve’ş-şâ’ir (nşr. Ziyâd ez-Zu‘bî)”, Ebhasü Yermük,, XI (1993), s. 129-165.

Sadık Erdem, “Mehmed Sadık Yümni, Tezkire-i Şu'arâ-yı Yümni”, Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, sy. 55, 1988, s. 85-112.

Sadık Erdem, Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ'sı (Inceleme-Tenkidli Metin-îndeks-Sözlük), AKM Yay. sy. 79, Şuara Tezkireleri Dizisi, sy. 1, Ankara, 1994.

Sâdık İbrâhim Urcûn, “en-Neşrü’l-fennî”, el-Ezher, VIII/8, Kahire 1937, s. 557-560; a.mlf., “en-Neşrü’l-fennî ba’de’l-İslâm”, a.e., VIII/9 (1937), s. 622-625

Seâlibî, Yetîmetü’d-dehr, I, 274 vd., 280; III, 260; IV, 215; VI, 111-117; VII, 89-90

Serhan Aklan, “XIII-XV. Asırlarda Divan Nesrine Genel Bir Bakış”, Yedi İklim, C. VII, 1994, s. 11 vd.

Seyyid Rıza, Tezkire-i Rıza, Tıpkıbasım, (nşr. M. Sadık Erdağı), Ankara, 2002.

Sigrid Kleinmichel, Das Marzubanname, Altaistica, c. XVIII, sy. 3, 1969, Berlin.

Süleyman Paşa, Mebâniü’l-inşâ, II, İstanbul, 1289.

Süleyman Solmaz, “Gülşen-i Şu'arâ, İnceleme-Tenkitli Metin", Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi SBE, Ankara, 1994.

Şehabeddin Tekindağ, “Osmanlı Tarih Yazıcılığı”, TTK Belleten, XXXV/140 (1971), s. 655-663.

Şemsettin Kutlu, Faik Reşad, Eslâf, Tercüman 1001 Temel Eser: 65, İstanbul.

Şerafettin Turan, İbn Kemâl Tevârih-i Âl-i Osman, Ankara, 1991.

Şerife Yağcı, “Klasik Edebiyatımızda Nesir Geleneği”, Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, II/3, İzmir 1993, s. 101-109.

Şevkı Dayf, Târîhu’l-edeb, I, 398-423; II, 405-480; III, 441-565; IV, 513-640; a. mlf., el-Fen ve mezâhibüh fi’n-nesri’l-‘Arabî, Kahire 1977, s. 7-11, 389-395.

Şükrü Şardağ, Klasik Divan Şiirimiz, İnkılâp Kitabevi, İstanbul, 1976.

Tâhâ Hüseyin, Fi’l-Edebi’l-Câhilî, Kahire, ts. (Dârü’l-maârif bi-Mısr), s. 362-371

Tezkire-i Mecma'u'l-havas be-Zebân-ı Turki-yi Çağatay (Tercüme-i Ân be-Zebân-ı Fârisi be-Hâme-i Doktor AbdurresûlHayyampûr),Tebriz, 1327.

Theodor V. Chabert, Latîfî, oder Biographische Nachricten von Vorzüglichen Turkischen Dichtern, nebst einer Blumenlese aus ihren Werke, Zürih, 1800.

Turan Ahmed Nezihî, Ahmed Resmî Efendi, Hamîletü'l-küberâ, İstanbul, 2000.

Turgut Karabey, Mehmet Vanlıoğlu ve Mehmet Atalay, Şeyh Galib, Şerh-i Cezire-Mesnevi, Erzurum, 1996.

Türk Dünyası El Kitabı-Edebiyat (Türkiye), III cilt, Türk Kül­türünü Araştırma Enstitüsü Yay, 158, Ankara, 1998.

V. L. Ménage, Neshri’s History of the Ottomans: The Sources and Development of the Text, London 1964; a.mlf., “Sultan II. Murad’ın Yıllıkları” (trc. Salih Özbaran), TD, sy. 33 (1980-81), s. 79-98.

Vasfi Mahir Kocatürk, Türk Edebiyatı Tarihi, Başlangıçtan Bugüne Kadar Türk Edebi­yatının Tarihi, Tahlili ve Tenkidi, Edebiyat Yayınevi, Ankara, 1970.

Veysî, Hâb-nâme, İstanbul, 1293.

W. Marçais, “Les origines de la prose littéraire arabe”, RAfr., LXVIII (1927), s. 15-28.

Walter G. Andrews, An Introduction to Ottoman Poetry, Bibliotheca Islamica, Minneapolis, 1976.

Walter G. Andrews, The Tezkire-i fiuara of Latifi as a Source for the Critical Evaluation of Ottoman Poetry, The University of Michigan, 1970, XXIII, 545.

Woodhead, “Estetik Nesir”, Türk Edebiyatı Tarihi, II, 317-326; a.mlf., “Ottoman İnşâ and Art of Letter-Writing: Influences Upon the Career of the Nişancı and Prose Stylist Okçuzade (d. 1630)”, Osm.Ar., sy. 7-8 (1988), s. 143-159

Yahyâ Âryanpûr, Ez Sabâ tâ Nîmâ, Tahran 1350 hş./1971, I-II; a.mlf., Ez Nîmâ tâ Rûzgâr-i Mâ, Tahran 1374 hş.

Yahya b. Mehmed el-Kâtib, Menâhicü’l-inşâ (nşr. Şinasi Tekin), Roxbury 1971, s. 5-17.

Yılmaz Kurt, Göriceli Koçi Bey, Koçi Bey Risalesi (Eski ve yeni harflerle), Ecdad Yay., Ankara, 1994.

Zacajzkowski, A., “Anadolu Türk Edebiyatının XIV. Asra Ait Mühim Bir Vesikası, Marzuban-nâme”, Türklük Mecmuası, c. I, sy. l, 1939, s. 5-12.

Zafer Önler, Celâlüddin Hızır (Hacı Paşa) Müntehab-ı Şifâ I (Giriş-Metin ), Türk Dil Kurumu Yayınları: 559, Ankara, 1990.

Zebîhullah Safâ, Muhtasarî der Târîh-i Tahavvül-i Nazm u Nesr-i Pârsî, Tahran 1353/1974.

Zehra Toska, “Türk Edebiyatında Kelile ve Dimne Çevirileri ve Kul Mesud Çeviri­si”, Doktora Tezi, İÜ SBE, İstanbul, 1989.

Zekî Mübârek, en-Nesrü’l-fennî fi’l-karni’r-râbi’, Beyrut 1352/1934, s. 17-23, 38-51.

Zeki Ömer Defne, Dede Korkut Hikâyeleri Üzerinde Edebi Sanatlar Bakımından Bir Araştırma, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 1988.

Zeynep Korkmaz, “Kâbus-nâme ve Marzuban-nâme Çevirileri Kimindir”, TDAY, Belleten 1966, Ankara 1967, s. 267-278.

Zeynep Korkmaz, Sadru'd-din Şeyhoğlu, Marzuban-nâme Tercümesi, (İnceleme- Metin-Sözlük-Tıpkıbasım), Ankara, 1973.

Zeynep Sema Yüceışık, “Şeyhülislam Esat Efendi, Atrabü'l-âsâr fî Tezkireti Urefâi'l-edvâr (Giriş-Metin-Tercüme-Terimler-Dil Notları)”, Doktora Tezi: İÜ SBE, İstanbul, 1990.

Zuhûrî Danışman, Koçi Bey Risalesi, Ankara, 1985.

Zuhûrî Danışman, Na'îmâ, Târîh-i Na'îmâ, c. VI, İstanbul, 1967-1969.